การแสดงชุด รำฉุยฉายเบญกาย” อยู่ใน รามเกียรติ์ ตอน “นางลอย”
ทศกัณฐ์วางอุบายให้นางเบญกายผู้เป็นหลานสาว แปลงกายเป็นนางสีดา ทำทีเป็นศพลอยน้ำมาหน้ากองทัพพระราม เพื่อให้พระรามเสียใจจนเลิกทัพกลับไป โดยหลังจากนางเบญกายรับอาสา และแปลงกายเป็นนางสีดาได้สำเร็จ ก็เกิดความภาคภูมิใจในความงามของตนเองที่แปลงออกมาได้เหมือนทุกระเบียบนิ้ว จึงรำฉุยฉายเพื่ออวดโฉมและตรวจสอบความเรียบร้อยก่อนจะไปเฝ้าทศกัณฐ์

ลักษณะเด่นของการแสดง

• ผู้รำแต่งกายยืนเครื่อง “นาง” ในชุดนางสีดา ประกอบด้วยผ้านุ่งยกทอง กรองคอ และเครื่องประดับศีรษะ
• การร่ายรำแสดงออกถึงความ “นวยนาด” และความภูมิใจในรูปลักษณ์ มือกรีดกราย การป้องหน้า และการส่องกระจก (สมมติ) เพื่อชมความงามของตนเอง

หัวใจสำคัญของการรำฉุยฉายเบญกาย คือการร่ายรำต้องดูแช่มช้อย แต่ก็มีความมั่นใจและสง่างาม เพื่อเป็นการแสดงให้เห็นถึง “ยักษ์ที่กำลังแสดงเป็นนางฟ้า”